Expo

Deze nieuwe tentoonstelling van het Abdijmuseum die kadert binnen het themajaar Visserij van gemeente Koksijde brengt een verrassende kijk op het verleden van de abdij en haar band met het kustleven. Een gigantische abdij bouwen in een ruw duingebied zo dicht bij de zee was toen uitzonderlijk.

Welke sporen van visserij vinden we vandaag nog terug uit de middeleeuwse periode van de Duinenabdij? Vis, oesters en kokkels maakten bijvoorbeeld deel uit van het menu in het mannenklooster, maar ook op verschillende collectiestukken zien we referenties naar de visserij.

Dankzij een zorgvuldige selectie objecten uit de collecties van het Abdijmuseum en bruikleengevers ontstaat in deze zilte expo een sfeervol, gelaagd geheel dat nieuwsgierig maakt. Met fantastische tekeningen van illustrator Arnold Hovart en creaties in LEGO® bouwstenen door Litlle Brickroom. Hou ook de website en socials van het museum in de gaten voor het randprogramma.

  • Locatie: Abdijmuseum Ten Duinen, A. Verbouwelaan 15 Koksijde
  • Inbegrepen in je museumbezoek. Reserveer hier je ticket(s)
  • Van 27 juni 2026 tot en met 3 januari 2027

De Duinenabdij en de zee. Een verhaal uit de middeleeuwen van overleven, samenwerken en -leven met de kracht van de natuur.
De naam alleen al: Onze-Lieve-Vrouw-Ten Duinen of Duinenabdij in de volksmond verwijst naar het historische Vlaamse Kustlandschap waarin de abdij is ontstaan. 700 jaar gaf de abdijgemeenschap de regio mee vorm. Al die jaren en tot op vandaag is de het verhaal van de Duinenabdij dan ook onlosmakelijk verboden met de zee. De tentoonstelling “De Duinenabdij en de zee” katapulteert je terug naar het verleden, een tijd waarin mens en zee onlosmakelijk verbonden waren.

Het verhaal begint eenvoudig. In de 12de eeuw vestigt een kluizenaar, Ligerius, zich in de duinen tussen Veurne en de zee. Hij kiest voor een terug getrokken leven in de duinen, dicht bij de natuur. Een voorbeeld dat in een periode van religieus reveil en herbronning tot de verbeelding spreekt en navolging krijgt. Vrij snel volgen anderen zijn voorbeeld en sluiten zich bij hem aan. Wat is gestart als een kleine groep, groeit in een vrij korte tijdspanne uit tot de grootste cisterciënzerabdij van het graafschap Vlaanderen. Het leven aan de kust is allesbehalve makkelijk. De zee is grillig. Stormen, zout water en zand maken het leven hard en zwaar. Toch slagen de monniken erin om zich aan te passen. Hun motto: maak van de nood een deugd.

De zee wordt hun bondgenoot. Ze brengt voedsel, zoals vis, schaal- en schelpdieren. Ze verbindt de abdij met andere kustregio’s en schept op die manier mogelijkheden tot handeldrijven, samenwerking, allianties… De abdij bouwt schepen en een eigen vloot. Schepen die de toestemming krijgen om beschutting te zoeken binnen de Engelse Cinque Ports, havens aan de zuidoostkust van Engeland, waar ze ook opgelopen averij konden laten herstellen. De schepen vertrekken met ladingen en komen terug met andere goederen. De monniken maken gebruik van wat de zee hen biedt. Zo goed zelfs dat het algemeen kapittel het nodig vindt om
tussen te komen.

De abdijgemeenschap wordt berispt en krijgt te horen dat hun schepen puur voor eigen gebruik zijn. Vanuit die contacten ontstaan er nauwe handelsrelaties met overzeese regio’s, die de abdij laten uitgroeien tot een rijke en invloedrijke gemeenschap in Vlaanderen. Binnen in de abdij vind je de invloed van de zee in decoratieve elementen terug. Tegels worden versierd met afbeeldingen die naar de zee verwijzen zoals vissen. In bouwmaterialen zoals bakstenen en tegels vinden we schelpen. Gebruiksvoorwerpen zijn versierd met patronen die verwijzen naar de zee. Zelfs in het embleem van de abdij is de zee aanwezig, met de afbeelding
van een dolfijn.

De hoge abdijkerk die van ver te zien is, wordt het herkenningspunt voor zeevaarders. De abdij zelf is in het ruige kustgebied een veilige haven, rustplaats voor reizigers, pelgrims en handelaars.

De Duinenabdij en de zee, een verhaal uit de middeleeuwen van overleven, samenwerken en -leven met de kracht van de natuur.