Tegels zie je overal. Op de vloer, aan de muur van grootmoeders keuken en in de schouw. Ook in de middeleeuwen waren de mensen al op de hoogte van hoe veelzijdig tegels zijn, niet enkel als vloer maar als versiering. Een simpele tegel werd getransformeerd tot waardig kunstobject en beurde de ruimtes, waaronder de abtswoning en het lavatorium, van de abdij op. Reis in dit artikel mee door de tijd en ontdek de intrigerende collectie van het Abdijmuseum en hoe decoratieve tegels zijn geëvolueerd doorheen de jaren.

De collectie van het Abdijmuseum omvat meer dan 12800 geregistreerde tegels. Op het eerste gezicht lijken ze eenvoudig, maar tegeldecoraties vertellen ons verrassend veel over het verleden. Ze geven ons inzicht in de structurering van de ruimte, de plaatsing van de meubels en zelfs in rituelen en handelingen - vooral als ze in situ worden teruggevonden. Dat wil zeggen dat ze nog op hun originele plaats en in positie lagen.

Een van de belangrijke stukken in onze collectie is de kopie van Pourbus’ fenomenale werk “Plan van de Duinenabdij” (1580) door kunstschilder Lionel Poupaert uit 1957.

Op zondag 27 april 2025 vindt Erfgoeddag plaats in Vlaanderen en Brussel. Het thema dit jaar? Game on! Dat zou zowat de lijfspreuk kunnen zijn van de Fransman Jean-Philippe Broussin van Play Original. Hij maakte zowel in 2017 als in 2024 een Playmobil® expo voor Ten Duinen. Maar hoe rol je in zo’n job?

De inventarisatie van de uitgebreide collectie religieus erfgoed die door het Abdijmuseum wordt bewaard, is in volle gang. Gaandeweg geven de stukken hun geheimen prijs. Aan de hand van merken en opschriften is uitgezocht waar en door wie ze werden gemaakt, in welke periode en soms ook door wie een stuk geschonken is.

De historische kortfilm “Ten Duinen” is een van de vaste waarden geworden binnen het Abdijmuseum. Een terugblik hoe dit project tot stand kwam.

Op een recente veiling kon het Abdijmuseum opnieuw een de Visch-publicatie verwerven. In deze blog lees je er alles over.

Dat vuurdovers vrij algemeen voorkwamen in laatmiddeleeuws Vlaanderen, kwam al aan bod in een vorige blogpost. De collectie van het Abdijmuseum telt er (minstens) vijf, en ook op de abdijhoeve Hof ter Hille in Oostduinkerke werden er twee aangetroffen. Ze zijn alle versierd, maar telkens op een andere manier. Intrigerend, toch?

Onze deelcollecties religieus erfgoed zijn totaal vreemd aan het verhaal van de Duinenabdij en leidden de voorbije jaren een meer sluimerend bestaan... Maar daar komt nu verandering in!

Aan het eind van de 16de eeuw keerden de monniken van de Duinenabdij terug naar Koksijde. Het imposante gebouwencomplex van de Duinenabdij was een ruïne. Na hun verblijf in Nieuwpoort vestigden de abt en zijn monniken zich op het goed bewaarde landbouwdomein Ten Bogaerde, waar ze startten met verbouwingen om de gemeenschap onder te brengen. De comeback van de Duinheren was een feit...

In 1553 werd onder abt Robrecht de Clercq een cruciale beslissing genomen: de benoeming van een 'coadjutor' of vice-abt, die een belangrijke rol speelde in de bestuurlijke geschiedenis van de Duinenabdij...

ATD, Coll.nr 9424

De ‘bouwabten’ hadden grootse plannen voor de Duinenabdij. Robrecht de Clercq (1519-1557) is één van hen. Volgens hem was vooral het interieur van de abdijkerk toe aan vernieuwing. Zo liet hij onder andere een splinternieuwe sacramentstoren oprichten...