De meeste schriftelijke bronnen die ons iets over laatmiddeleeuwse zeevisserij vertellen, zijn al gelezen en alles is hierover al gezegd. Of zo lijkt het toch. Recent onderzoek van de laatmiddeleeuwse zeevisserij langs de Vlaamse kust spreekt dat helemaal tegen. Onder impuls van archeologen, (archeo-)zoölogen en instellingen als het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) heeft dat onderzoek de laatste decennia flink vooruitgang geboekt. Deze instellingen en wetenschappers benutten andere bronnen en gebruiken frisse denkkaders om de resultaten te interpreteren. Ze werpen nieuw licht op het verleden van de zeevisserij, en kunnen een inspiratie zijn voor historici en heemkundigen.
De lezing toont verder aan dat zeevissers niet enkel voedselproducenten en -handelaren waren, maar ook sleutelspelers in landsverdediging en commerciële scheepvaart. De zeevisserij had een nauwe band met de voor de commerciële scheepvaart cruciale nautische dienstverlening en de bescherming tegen kaapvaart of andere vormen van geweld. Die band maakte van de kustbewoners een bijzondere slag mensen, gekenmerkt door hun risicobereidheid, hun veerkracht, de nomadische levensstijl van een groot deel van de mannen en de zelfredzaamheid van de vrouwen.
Praktisch: