Opgraven is een kunst. Een archeoloog tekent hier de sporen in. Elk archeologisch spoor dient netjes ingemeten en ingetekend te worden op plan. (Foto Monument Vandekerckhove nv)
Een sfeerbeeld van de opgravingen op het domein van Golf Ter Hille. Een archeoloog tekent hier de sporen in. Elk archeologisch spoor dient netjes ingemeten en ingetekend te worden op plan. (Foto Monument Vandekerckhove nv)

Verrassend archeologisch rapport Koksijde Golf ter Hille

Museumverhalen

Op de terreinen van Koksijde Golf ter Hille werden tussen 2008 en 2012 grootschalige opgravingen verricht. Dit gebeurde in fases. Zo moest voor een deel nog de archeologische rapportage worden afgewerkt in afwachting van natuurwetenschappelijk onderzoek op bodemstalen en de conservatie en studie van het materiaal. De uitvoering van dit onderzoek en het schrijven van het archeologisch rapport is ondertussen afgerond. De resultaten zijn bijzonder verrassend.

Het onderzoek dat nog moest worden gevoerd, was gericht op de oudste bewoning. Tussen 900 en 1100 waren op de terreinen van Koksijde Golf ter Hille al drie hoeves actief. Archeologische opgravingen tonen aan dat ze afgebakend werden door smalle, ondiepe grachten. Omstreeks het jaar 1000 kwamen er, aansluitend op het erf, aparte woonzones omgeven door een walgracht. Deze landbouwbedrijven richtten zich vooral op veeteelt en brachten de graaf van Vlaanderen vrij hoge belastingen op. Wellicht waren de bewoners elitegroepen in dienst van een abdij of een kasteelheer.

De artisanale activiteiten waren voornamelijk afgestemd op het aanbod van de zee en het omliggende landschap. Een opvallend groot aandeel van de materiële cultuur werd ingevoerd uit regio’s die buiten het toenmalige graafschap Vlaanderen waren gelegen. Het ging vooral om steenmateriaal en aardewerk van hoge kwaliteit, maar mogelijk ook luxevoorwerpen zoals sierraden.

De graven van Vlaanderen waren in de kustvlakte veruit de belangrijkste grootgrondbezitter. Ze bouwden hun macht op door gerichte huwelijksstrategie, een welbepaald bestuur en de organisatie van hun extensieve domein in het kustgebied. De controle over artisanale producten was in hun handen en ze speelden een actieve rol in de ontwikkeling van handelsnetwerken. Vanaf de 11de eeuw worden in geschreven bronnen grote landbouwbedrijven vermeld, die voornamelijk op schapenteelt gericht waren. De uitbaters dienden de graaf daarvoor jaarlijks vrij hoge bedragen te betalen. Daarvoor was een gespecialiseerd inningskantoor voorzien, doorgaans op de grafelijke burg in het centrum van een kasselrijhoofdplaats.

Heb je interesse om nog meer te weten, hereluister hier dan zeker dit interview op de youtubepagina van radiojournalist Gino Ester.

In het golfclubhuis wordt de eeuwenlange geschiedenis toegelicht aan de hand van enkele vitrines met archeologische voorwerpen die tijdens het onderzoek werden aangetroffen. Ga dus zeker eens een kijkje nemen! Je vindt alle info over Golf Ter Hille via hun website.

 

Geplaatst door Alexander Lehouck

Wetenschappelijk medewerker archeologisch onderzoek

Ook interessant

Op mmmonk.be kan je terecht om door diverse manuscripten te bladeren!

Ongeveer 760 manuscripten uit vier oude kloosterbibliotheken, waaronder die van de Duinenabdij! Op mmmonk.be kan je binnenkort terecht om digitaal door parels van middeleeuwse handschriften te bladeren. Een website die in volle ontwikkeling is, dankzij de samenwerking tussen Openbare bibliotheek Brugge, het Grootseminarie Brugge, de Universiteitsbibliotheek Gent en het Bisdom Gent, waar al die manuscripten goed bewaard worden. Ook het Abdijmuseum stapt mee in dit avontuur als partner. 

Deze grenspaal tussen Frankrijk en België werd een paar meter opgeschoven (c) Facebook David Lavaux.jpg

Opschudding in Bousignies-sur-Roc, net over de Franse grens. Daar merkten ze op dat een grenspaal een paar meter verplaatst werd. Wellicht door een Belgische landbouwer uit het Henegouwse grensdorp Erquelinnes. Gevolg: België werd als het ware even groter! Frankrijk dan weer wat kleiner. Ondertussen smult de internationale pers van dit bizarre verhaal. Met het museumteam vroegen we ons af: hoe zat dat met de grenzen van de Duinenabdij en haar gebieden? Hoe bakenden zij hun grenzen af? En ontstonden daar nu en dan eens conflicten over?

Cover van het boek 'Mediterranean Maiolica' door Robbert Attard & Romina Azzopardi
museumbibliotheek

In de collectie van de Duinenabdij hebben we tot nu meer dan 40 fragmenten van Spaanse ‘Azulejos’ (siertegels) aangetroffen. Deze modieuze en dure tegels in blauwe en witte tinten uit de streek van Valencia dateren uit de 15de eeuw. De Duinheren waren pioniers in Vlaanderen om deze exotische tegels aan te wenden in de Duinenabdij. We zijn dan ook blij met deze aanvulling in onze museumbibliotheek die naadloos aansluit bij onze collectie: het boek 'Mediterranean Maiolica' van auteurs Robbert Attard en Romina Azzopardi.